Verslag Oradea reis 2016, deel 3

Dag lieve vrienden en familie, hierbij een 3e update van onze reis.

Allereerst nog 2 rectificaties: Arthur laat weten dat het weliswaar zijn sleutelbeen was dat was gebroken, maar dat dit toch veel pijn doet. Ook een geruststelling voor de sportievelingen onder ons: dochter Carlijn is van de trap gevallen en loopt nu met pleisters rond. Het blijkt dus niet aan de sport te liggen maar het is gewoon een familieprobleem.

Maandagmiddag zijn wij gaan bowlen met de 10+ jeugd. Het was druilerig weer dus deze binnenactiviteit was meer dan welkom. De kids genoten ervan en het werd een hevige competitie. ‘s Avonds hebben we in ons eigen huis brood gegeten met een gebakken eitje en zijn wij met zijn allen op bezoek geweest bij een medewerkster van Casa Lumina, Felicia. Zij is ook 1 van de bestuurster van een auto en rijdt ons rond. Beleefdheidshalve moeten wij dan natuurlijk Engels praten en dat valt niet voor iedereen mee. Nelleke heeft het voordeel dat als zij plat Flakkees praat de Roemenen denken dat het Engels is. Maar verder hoor je veel steenkool Engels waar zelfs Louis van Gaal zich voor zou schamen. Je hoort de hele dag teksten als: Am I standing in the way; I am felling eroverheen, travelling heen and wear etc.

Bert is de chauffeur van de grote bus die wij huren en waar 9 personen in passen. Eerste vervanger is Hilko, die bij het wegrijden klaagde dat deze bus wel heel weinig paardekracht had en niet vooruit te branden was. Al bleek het wel te schelen toen hij na 100 meter rijden de handrem eraf haalde.

Vandaag, dinsdag is het in ieder geval droog en iets warmer. ‘ s Ochtends hebben wij weer families bezocht. Sommige gezinnen wonen 4 hoog en 3 achter waarbij de ene man die meegaat de koffer en tas met goederen de trappen op moet slepen, waarna de dames goede sier maken en deze uitdelen. Emancipatie kunnen wij de Roemenen in ieder geval niet bijbrengen. De gesprekken leveren soms verrassende uitkomsten op. Nadat eerst een Roemeens gezin hun verhaal doen stellen wij ons ook voor en vertellen wat over ons zelf.
Toen 1 van ons vertelde dat zij getrouwd was en haar werd gevraagd of ‘she loved her husband” werd er geantwoord ‘ yeah I respect him’ . Maar goed, dat is toch ook wat waard. En toen onze huisfotograaf Gerard in een wel heel armoedig huis kwam wreef hij zich in zijn handen en zei ‘ja, hier kom ik voor!’. Maar zonder gekkigheid, de armoede en ellendigheid overvalt je ieder keer. Deze periode blijkt financieel gezien ook een hele moeilijke omdat de energierekening per maand op basis van verbruik moet worden betaald. In de winter is de energierekening dus veel hoger dan in de zomer waardoor einde winter er bij veel gezinnen financiele nood is.

Vanmiddag gaan wij de gevangenis bezoeken, waarbij de kids en Jany en Nelleke achterblijven in ons huis. De muziekkeuze bleek moeilijk, het voorstel om “ Is je deur nog op slot, doe open voor God” te zingen heeft het na ampele overwegingen niet gehaald. Morgen bezoeken wij dan het zigeunerdorp waar wij ook weer onze uitvoering van de gelijkenis over de 5 wijze en dwaze maagden zullen opvoeren.

Wanner verslag 4 volgt is nog onduidelijk, dat kan nog even duren dus wees niet bezorgd.

Een hartelijke groet uit Oradea van Adrie&Lente, Annemieke&Carlijn, Bert&Jasmine, Hilko&Nadine, Olga, Carla, Gerard, Jany, Nelleke&Wouter en Marian.